Camilo Castelo Branco’nun “O Olho de Vidro” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir tarihi romandır. Hikaye, 17. yüzyılın sonlarında Coimbra’da tıp öğrencisi olan Francisco Luiz d’Abreu etrafında dönüyor; aynı zamanda aşk, zulüm ve toplumsal beklentilerle mücadele eden diğer karakterlerin yaşamlarına da değiniyor, özellikle Engizisyon’un arka planında. Romanın başlangıcı, bizi 1692 yılının soğuk bir Ocak gecesinde Francisco Luiz d’Abreu ile tanıştırıyor. Tıp teorileri üzerine çalışırken, yasaklı bir aşk ve zulümden kaçış gibi olaylar sonucu Coimbra’ya dönen arkadaşı Antonio de Sá tarafından rahatsız edilir. İkisinin yeniden buluşması, Antonio’nun geçtiğimiz yıl içinde yaşadığı kayıpların, aşkların ve Engizisyon döneminde bir “Hristiyan” olarak karşılaştığı zorlukların ağırlığını ortaya koyar. Bu detaylı başlangıç, özellikle tarihsel düşmanlıkların baskısı altında mücadele eden Yahudi ve Hristiyan kimliklerinin perspektifinden sadakat, fedakarlık ve toplumsal kısıtlamaların sonuçları gibi temaları ön plana çıkarır.