„O Oku ze Szkła” Camilo Castelo Branco to powieść historyczna napisana na końcu XIX wieku. Akcja opowiada historię Francisco Luiza d’Abreua, studenta medycyny z Coimbry u schyłku XVII stulecia, a także dotyka życia innych postaci, które muszą stawić czoła trudnościom związanym z miłością, prześladowaniami i oczekiwаниями społeczności, zwłaszcza w kontekście działań inkwizycji. Powieść rozpoczyna się w chłodną noc w styczniu 1692 roku – w tym momencie Francisco zajmuje się studiami teorii medycznych, gdy jego przyjacielski kontakt z Antoniem de Sá zostaje przerwany. Antonio powraca do Coimbry po burzliwym okresie, który obejmował zakazaną miłość oraz ucieczkę przed prześladowaniami. Ich spotkanie odkrywa ciężar doświadczeń Antonia ostatniego roku – straty, miłości oraz cierpienia wynikających z bycia „nowym chrześcijaninem” w czasach inkwizycji. Taki delikatnie zbudowany początek przygotowuje grunt pod tematy lojalności, poświęcenia i konsekwencji społecznych ograniczeń, zwłaszcza w kontekście walki żydowskich i chrześcijańskich identytytów z siłami historycznego antagonizmu.