‘Libro della divina dottrina: Dialogo della divina provvidenza’ van Catherine is een spiritueel tractaat dat werd geschreven aan het eind van de 14e eeuw. Dit werk verkent diepe thema’s als geloof, liefde en de relatie tussen mensheid en God door contemplatie en gebed. De centrale figuur is een ziel die naar een goddelijke verbinding verlangt en zich inzet voor het heil van anderen, vooral van de Kerk en de wereld als geheel. In de inleiding wordt de lezer voorgesteld aan een ziel die diep verlangt naar eer voor God en naar genezing van de spirituele problemen bij de mensheid. Deze ziel betoont veel devotie in haar gebeden en contemplatie en stelt vier verzoeken aan God: persoonlijke heiliging, hervorming van de Kerk, vrede onder de christenen en Gods zorg voor iedereen. Naarmate het verhaal voortgaat, wordt de ziel door Gods wil voor de wereld verlicht en ontwikkelt ze een steeds grotere overtuiging om zich in te zetten voor anderen. De auteur benadrukt de belangrijkheid van nederigheid, liefde en een oprechte wens om zich met God te verenigen door middel van onze handelingen en gebeden. Dit legt de basis voor diepere discussies over de aard van zonde, genade en goddelijke barmhartigheid.