„Książka o boskiej doktrynie: Dialog o boskim przewidzeniu” autorstwa Katarzyny jest duchownym traktatem napisanym u schyłku XIV wieku. To dzieło eksploruje głębokie tematy wiary, miłości oraz stosunków między ludzkością a Bogiem poprzez kontemplację i modlitwę. Główną postacią jest dusza pragnąca łączenia się z Bogiem i intercedująca za ratunek innych, szczególnie Kościoła i całego świata. Wstęp do tekstu zapoznaje czytelnika z duszą, pełną głębokiego pragnienia chwały Boga oraz uzdrowienia duchowych chorób w ludzkości. Ta dusza angażuje się w gorączkową modlitwę i kontemplację, składając Bogu cztery prośby: o osobiste święcenie, reformę Kościoła, pokój między chrześcijanami oraz o Boże przewidzenie dla wszystkich. W toku narracji dusza doznaje oświecenia dzięki Bożemu planowi dla świata i jej gorączka modlitwy rośnie. Autorka podkreśla znaczenie pokory, miłości oraz szczernego pragnienia zjednoczenia się z Bogiem poprzez swoje czyny i modlitwy, przygotowując tym samym grunt do dalszych rozmów o naturze grzechu, łaski i boskiej miłosrdenności.