«Libro della divina dottrina: Dialogo della divina provvidenza» Кацярыны — гэта духоўны трактат, напісаны ў канцы XIV стагоддзя. У гэтым творы праз разважанні і малітву раскрываюцца глыбокія тэмы веры, любові і ўзаемаадносін паміж чалавецтвам і Богам. Цэнтральны персанаж — душа, якая прагне боскага яднання і заступаецца за збаўленне іншых, асабліва Касцёла і ўсяго свету. У пачатку тэксту чытач сустракае душу, напоўненую глыбокім жаданнем Божай пашаны і ацалення духоўных хвароб чалавецтва. Гэтая душа аддана моліцца і разважае, звяртаючыся да Бога з чатырма просьбамі: аб асабістым асвячэнні, рэформе Касцёла, міры сярод хрысціян і Божым провідзе для ўсіх. Па меры разгортвання аповеду душа спасцігае Божую волю адносна свету, і яе імкненне да заступніцтва ўзмацняецца. Аўтар падкрэслівае важнасць пакоры, любові і шчырага жадання злучыцца з Богам праз свае ўчынкі і малітвы, рыхтуючы глебу для глыбейшага разгляду прыроды граху, ласкі і Божай міласэрнасці.