‘Told in the Coffee House: Turkish Tales’ van Cyrus Adler en Allan Ramsay is een verzameling Turkse volksverhalen die werden opgesteld aan het eind van de 19e eeuw. De collectie is gebaseerd op de mondelijke verhaaltradities die in de koffiehuizen van Constantinopel heersten, en toont verschillende verhalen die de cultuur, wijsheid en humor van het Turkse volk weerspiegelen. In deze verhalen komen allerlei personages voor: wijze oude mannen, slimme boeren en humoristische hodja’s die door hun avonturen levenslessen en maatschappelijke normen onthullen. In de inleiding wordt het culturele belang van verhaalvertelling in koffiehuizen uitgelegd; hier worden vaak gesprekken gevoerd die leiden tot verhalen waarin fantasie en diepe wijsheid samengevonden zijn. Het eerste verhaal gaat over een eerbiedwaardige hodja die, nadat hij zijn leerlingen les heeft gegeven in liefdadigheid, besluit al zijn spaargeld weg te geven in de hoop op goddelijke beloning. Na zijn generositeit komt hij echter in een komische situatie terecht met een angstaanjagende fakir dervish. Dit verhaal illustreert niet alleen thema’s als geloof en domheid, maar legt ook de toon voor de humoristische en gedachtenopwekkende verhalen die volgen – verhalen waarin humor gecombineerd wordt met levenslessen die kenmerkend zijn voor traditionele Turkse vertellingen.