„Tajemniczy obcy” Marka Twaina to zbiór opowiadań napisanych w końcu XIX wieku. Te historie dotyczą zastanawiających tematów istnienia, moralności i natury ludzkości; często występuje w nich tajemnicza postać, która wpływa na życie bohaterów i skłania ich do refleksji nad swoimi przekonaniami i pragnieniami. Opowieść rozpoczyna się w odosobnionym, średniowiecznym austrijskim wiosce, miejscu, które wydaje się być poza czasem i nietkniętym postępami świata. Gdy narrator wspomina swoje dzieciństwo, przedstawia spokojne, ale represywne otoczenie dominowane przez religijną władzę i superstycje. Centralną postacią tego rozdziału jest ojciec Peter, książyk, który stracił łaskę Boga, oraz jego siostrzenica Marget – obaj muszą stawić czoła poważnym konsekwencjom z powodu surowych moralnych norm wioski. Razem z nimi pojawiają się trzech chłopców, w tym narrator Theodor Fischer; ich perspektywa skupia się na młodzieżowej ciekawości i przyjaźni, które wkrótce spotkają się z elementami nadprzyrodowymi i filozoficznymi, wprowadzonymi przez tajemniczego „Satanę”. Przebieg historii pokazuje, jak ci chłopcy spotykają tę enigmatyczną postać, co otwiera drogę do konfliktu między niewinnością a surowymi prawdami o naturze ludzkiej i społeczności, które będą pojawiać się w ich przygodach.