«Прынцыпы аркестроўкі з музычнымі прыкладамі, узятымі з яго ўласных твораў» Мікалая Рымскага-Корсакава — трактат пра аркестроўку, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Гэты твор уяўляе сабой усёабдымнае даследаванне аркестравых тэхнік, засяроджанае на прынцыпах аркестроўкі музыкі і дапоўненае прыкладамі з уласных кампазіцый Рымскага-Корсакава, якія ілюструюць гэтыя канцэпцыі. Кніга адрасавана студэнтам музыкі і кампазітарам, якія імкнуцца зразумець нюансы і мастацкія меркаванні, звязаныя з аркестроўкай. У пачатку твора аўтар выкладае матывацыю, якая стаіць за яго трактатам, падкрэсліваючы неабходнасць разглядаць аркестроўку як неад’емную частку стварэння музыкі. У першых раздзелах падрабязна разглядаюцца будова і магчымасці розных аркестравых груп, пачынаючы са струнных інструментаў, а таксама ўводзяцца фундаментальныя паняцці, звязаныя з мелодыяй і яе аркестравым увасабленнем. Рымскі-Корсакаў дае практычныя рэкамендацыі па стварэнні эфектыўных спалучэнняў інструментаў, даследаванні іх тэмбравых якасцяў і разуменні іх выразных магчымасцяў. Праз свой дбайны аналіз ён імкнецца стварыць аснову, якая дазволіць музыкам авалодаць мастацтвам аркестроўкі, адначасова нагадваючы ім, што творчасць у гэтай галіне немагчыма выкладаць у выглядзе формул.