‘Principes van orkestratie, met muzikale voorbeelden uit zijn eigen composities’ van Nikolaj Rimsky-Korsakov is een tratado over orkestratie dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Dit werk biedt een uitgebreide beschouwing van orkestratietechnieken en richt zich vooral op de principes van het orkestreren, terwijl er ook inzichten worden gegeven uit Rimsky-Korsakovs eigen composities om deze concepten te verduidelijken. Het boek is bedoeld voor muziekstudenten en componisten die willen begrijpen welke nuances en artistieke aspecten bij orkestratie komen kijken. In het begin van het werk legt de auteur uit waarom hij dit tratado heeft geschreven, waarbij hij benadrukt hoe belangrijk het is om orkestratie te beschouwen als een essentieel onderdeel van muziekcompositie. De eerste hoofdstukken gaan gedetailleerd in op de structuur en mogelijkheden van verschillende orkestgroepen, beginnend met strijkinstrumenten, en introduceren fundamentele concepten rond melodie en haar uitvoering door het orkest. Rimsky-Korsakov biedt praktische tips over hoe je effectieve combinaties van instrumenten kunt creëren, hun tonale eigenschappen kunt verkennen en hun expressieve mogelijkheden kunt begrijpen. Met zijn nauwkeurige analyse streeft hij ernaar een framework te bieden waarmee muzikanten de kunst van orkestratie kunnen beheersen, terwijl hij hen er ook aan herinnert dat creativiteit in dit gebied niet kan worden geleerd op een formele manier.