کتاب «اصول ارکستراسیون، با نمونههای موسیقایی برگرفته از آثار خود او» نوشتهٔ نیکولای ریمسکی-کورساکوف، رسالهای دربارهٔ ارکستراسیون است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر بررسی جامعی از فنون ارکستری ارائه میدهد و بر اصول ارکستراسیون موسیقی تمرکز دارد، درحالیکه برای توضیح این مفاهیم، بینشهایی از ساختههای خود ریمسکی-کورساکوف نیز عرضه میکند. این کتاب برای دانشجویان موسیقی و آهنگسازانی نوشته شده است که میخواهند ظرایف و ملاحظات هنری دخیل در ارکستراسیون را درک کنند. نویسنده در آغاز اثر انگیزهٔ نگارش رسالهٔ خود را بیان میکند و بر ضرورت مطرح کردن ارکستراسیون بهعنوان بخشی اساسی از آهنگسازی تأکید میورزد. فصلهای آغازین ساختار و قابلیتهای گروههای مختلف ارکستر را، با شروع از سازهای زهی، شرح میدهند و مفاهیم بنیادی مرتبط با ملودی و اجرای ارکسترال آن را معرفی میکنند. ریمسکی-کورساکوف راهنماییهای عملی دربارهٔ چگونگی ایجاد ترکیبهای مؤثر از سازها، بررسی ویژگیهای صوتی آنها و درک ظرفیتهای بیانیشان ارائه میدهد. او از طریق تحلیل دقیق خود میکوشد چارچوبی فراهم کند که موسیقیدانان را قادر سازد هنر ارکستراسیون را فراگیرند، و در عین حال به آنان یادآوری میکند که خلاقیت در این حوزه را نمیتوان با اصطلاحات قالبی آموزش داد.