«Папы і навука» Джэймса Дж. Уолша — гістарычны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаюцца складаныя і часта няправільна зразуметыя ўзаемаадносіны паміж папскімі ўладамі і развіццём навукі ды медыцыны ад Сярэднявечча да XIX стагоддзя. Уолш імкнецца разбурыць распаўсюджаныя памылковыя ўяўленні пра нібыта варожае стаўленне Касцёла да навуковага прагрэсу, асабліва ў галіне медыцынскай адукацыі і практыкі. У пачатку кнігі аўтар знаёміць чытача з шырока распаўсюджаным перакананнем, што Рымска-каталіцкі Касцёл і папы выступалі супраць медыцынскіх навук, у прыватнасці супраць выкрыццяў і анатоміі. Ён распавядае пра ўласнае расследаванне гэтых сцвярджэнняў і ў выніку знаходзіць важкія доказы, якія супярэчаць гэтаму наратыву. Уолш падкрэслівае значны ўклад Касцёла ў стварэнне медыцынскіх школ і падтрымку навуковых даследаванняў у Сярэднявеччы, паказваючы ключавых дзеячаў і гістарычныя падзеі, якія сведчаць пра папскае заступніцтва медыцыне і навуцы і абвяргаюць даўняе меркаванне, нібыта Касцёл стрымліваў навуковы прагрэс.