کتاب «پاپها و علم» اثر جیمز جی. والش، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر به بررسی رابطه پیچیده و اغلب بدفهمیدهشده میان مقامات پاپی و توسعه علم و پزشکی از قرون وسطی تا قرن نوزدهم میپردازد. والش میکوشد برداشتهای نادرست رایج درباره مخالفت ادعایی کلیسا با پیشرفت علمی، بهویژه در زمینه آموزش و شیوههای پزشکی، را از میان بردارد. نویسنده در آغاز کتاب، باور فراگیری را مطرح میکند که کلیسای کاتولیک روم و پاپها با علوم پزشکی، بهخصوص تشریح و کالبدشناسی، مخالف بودهاند. او روند تحقیق شخصی خود درباره این ادعاها را بازگو میکند و سرانجام شواهد قابلتوجهی مییابد که با این روایت در تعارض است. والش بر سهم چشمگیر کلیسا در تأسیس مدارس پزشکی و تشویق پژوهشهای علمی در قرون وسطی تأکید میکند و با نمایش شخصیتهای برجسته و تحولات تاریخیای که حمایت پاپها از پزشکی و علم را برجسته میسازند، با این تصور دیرینه مقابله میکند که کلیسا مانع پیشرفت علمی بوده است.