Fame usurpate
O tej książce
„Chwała, którą ktoś przywłaszcza sobie” autorstwa Vittoria Imbriani to zbiór esejów krytycznych napisanych na końcu XIX wieku. Składa się z czterech głównych tekstów, które dotyczą tematów literatury, reputacji i artystycznej integrytności; w nich Imbriani wyraża swój zniesmaczenie powierzchownością w poezji oraz krytykuje współczesnych literatów. Nazwa utworu nawiązuje do koncepcji chwaly zdobytej niezasłudnie oraz do konsekwencji pustych, pozorowych reputacji. W wstępie do zbioru autor wyjaśnia motywację do ponownego publikowania tych esejów, podkreślając konieczność obrony wysokiej jakości literatury przed popularnością zdobywaną poprzez pozory i przeciętność. Imbriani wyraża frustrację z politycznego i literackiego krajobrazu Włoch, w którym sztuczne reputacje przykrywają prawdziwy artystyczny talent; gorąco pragnie ożywienia kulturowego życia w tym kraju, promując intelektualną niezależność i oddanie prawdziwym wartościom sztuki w swoich krytykach, zwłaszcza dotyczących poety Alearda Aleardiego. Poprzez te teksty Imbriani daje wyraz swemu zdecydowanemu sprzeciwowi wobec tego, co uważa za samozadowolenie współczesnych, i dokonuje ostrej krytyki powierzchownego podejścia do sztuki i literatury panującego w jego czasach.
