„XII Conti Pomiglianesi” Vittoria Imbrianiego to zbiór opowieści ludowych i nowel zebranych z regionu Pomigliano d'Arco, napisany pod koniec XIX wieku. Dzieło to stanowi bogate źródło tradycyjnych narracji, zawierające lokalne dialekty i motywy kulturowe, które odzwierciedlają życie i obyczaje południowych Włoch. Główny bohater opowieści otwierającej, „Giuseppe 'a Veretà”, uosabia motyw uczciwości i płynących z niej nagród w sposób humorystyczny i wciągający. Początek „XII Conti Pomiglianesi” przedstawia nam Giuseppego, chłopca znanego z tego, że nigdy nie kłamie, co przyniosło mu przydomek „Giuseppe 'a Veretà”. Narracja rozwija się poprzez interakcję Giuseppego z Królem, który interesuje się nim ze względu na jego reputację. Gdy Król wystawia go na próbę, posyłając kobietę, by sprawdzić jego uczciwość w sprawie byka, Giuseppe sprytnie radzi sobie z sytuacją, udając, że jego brudny płaszcz jest Królem, i twierdzi, że byk nadal żyje — fortel, który bawi Króla i wywiera wrażenie na dworze. To otwarcie ustanawia żartobliwy ton i przygotowuje grunt pod zgłębianie prawdy, dowcipu i dynamiki społecznej poprzez serię podobnych opowieści w zbiorze.