«XII Conti Pomiglianesi» اثر ویتوریو ایمبریانی مجموعهای از افسانههای عامیانه و داستانهای کوتاه است که از منطقهٔ پومیلیانو دآرکو گردآوری شده و در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر منبعی غنی از روایتهای سنتی به شمار میرود و گویشهای محلی و درونمایههای فرهنگیای را در خود دارد که بازتابدهندهٔ زندگی و آدابورسوم جنوب ایتالیا هستند. شخصیت اصلی داستان آغازین، «جوزپه ’آ وِرِتا»، درونمایهٔ صداقت و پاداشهای آن را به شیوهای طنزآمیز و جذاب مجسم میکند. آغاز «XII Conti Pomiglianesi» ما را با جوزپه آشنا میکند؛ پسری که به هرگز دروغ نگفتن شهرت دارد و به همین دلیل لقب «جوزپه ’آ وِرِتا» را به دست آورده است. روایت با تعامل جوزپه و پادشاهی پیش میرود که به سبب شهرت او به وی علاقهمند میشود. هنگامی که پادشاه با فرستادن زنی برای آزمودن صداقت جوزپه دربارهٔ یک گاو نر او را به چالش میکشد، جوزپه با زیرکی از موقعیت میگذرد: وانمود میکند کت کثیفش پادشاه است و ادعا میکند گاو نر همچنان زنده است—حیلهای که پادشاه را سرگرم و درباریان را تحت تأثیر قرار میدهد. این آغاز لحنی بازیگوشانه ایجاد میکند و زمینه را برای کاوش در حقیقت، زیرکی و پویاییهای اجتماعی از خلال مجموعهای از داستانهای مشابه در این اثر فراهم میسازد.