«لا نوولایا فیورنتینا» اثر ویتوریو ایمبریانی مجموعهای از افسانههای عامیانه است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر مجموعهای از افسانههای سنتی فلورانسی را ارائه میکند که عمدتاً از روایتهای شفاهی عامه برگرفته شدهاند و هدفش حفظ و عرضهٔ این روایتها به زبان عامیانهٔ اصیلشان است. این مجموعه احتمالاً بر محور موضوعاتی چون اخلاق و تجربههای انسانی شکل گرفته و شخصیتهایی را به تصویر میکشد که با چالشهای معمول این گونه، مانند رویارویی با غولها و دیگر عناصر خیالانگیز فرهنگ عامه، دستوپنجه نرم میکنند.» آغاز «لا نوولایا فیورنتینا» خواننده را با ساختاری کلاسیک از افسانههای پریان آشنا میکند و با داستان زوجی فقیر شروع میشود که دخترانشان را برای چیدن کلم از باغ یک غول میفرستند. دختران کنجکاو با غول روبهرو میشوند؛ غولی که با وعدهٔ گنجها آنها را به دام میاندازد، اما سرانجام دو تن از دختران با گرفتار شدن در خشم غول به سرنوشتی تراژیک دچار میشوند. بااینحال، دختر کوچکتر موفق میشود با زیرکی غول را شکست دهد، خواهرانش را نجات دهد و با راز تاریک غول روبهرو شود؛ رازی که به نابودی او میانجامد. این بخش زمینه را برای پرداختن کتاب به موضوعات سنتی افسانههای پریان، مانند شجاعت، زیرکی و مبارزهٔ میان خیر و شر، فراهم میکند؛ موضوعاتی که در بستری کاملاً فلورانسی از فرهنگ جای گرفتهاند.