D. B. Monroning “Qadimgi yunon musiqasining ladlari” asari XIX asr oxirida yozilgan qadimgi yunon musiqa nazariyasining ilmiy tadqiqidir. Matnda turli musiqiy ladlar — masalan, doriy, frigiy va lidiy ladlari — hamda Platon va Aristotel kabi qadimgi faylasuflar anglaganidek, ularning madaniy ahamiyati o‘rganiladi. Monro bu ladlar hissiyotlar va xarakterga ta’sir ko‘rsatadi, deb hisoblanganini chuqur tahlil qiladi; bu esa qadimgi Yunonistonda musiqa, axloq va ta’lim o‘rtasidagi chuqur munosabatni aks ettiradi. Ushbu asarning boshlanish qismi musiqa haqidagi tarixiy qarashlarni, ayniqsa turli musiqiy shakllarga bog‘liq axloqiy va ijtimoiy oqibatlarni chuqur o‘rganish uchun zamin yaratadi. Monro tarixiy matnlarga qo‘shgan avvalgi hissalariga murojaat qiladi va yunon musiqasi haqidagi hozirgi tushunchaga ta’sir ko‘rsatishi mumkin bo‘lgan yangi kashfiyotlarni e’tirof etadi. U ushbu qadimgi ladlarni talqin qilishning murakkabligini ta’kidlab, ularning tovush balandligi, interval tuzilishi yoki har ikkalasi asosida belgilangan-belgilanmagani borasida ilmiy doiralarda qizg‘in bahs mavjudligini qayd etadi. Ushbu kirish qismi ladlar va ularning nazariy asoslarini tizimli ravishda muhokama qilishga yo‘l ochib, tarixiy matnlar va falsafiy munozaralarga tayangan keng qamrovli tadqiqotni va’da qiladi.