The diary of a superfluous man, and other stories
Пра гэту кнігу
«Дзённік лішняга чалавека і іншыя апавяданні» Івана Сяргеевіча Тургенева — гэта зборнік кароткіх апавяданняў, напісаных у сярэдзіне XIX стагоддзя. У цэнтры аднайменнага апавядання — тэмы экзістэнцыяльнай нуды і крытыкі грамадства; у ім Чулкатурын сутыкаецца з уласнай непатрэбнасцю і адчужэннем у рускім грамадстве. Гэты зборнік даследуе эмацыйны і псіхалагічны свет сваіх персанажаў, разважаючы пра глыбіні чалавечага досведу і складанасці кахання і жыцця. У пачатку аднайменнага апавядання мы сустракаем Чулкатурына, які пачынае свой дзённік, прадчуваючы хуткую смерць. Ён разважае пра сваё мінулае і пачуццё непатрэбнасці, якое вызначала ўсё яго існаванне. Яго выхаванне ў няўдалай сям’і — адзначанае залежнасцю бацькі ад азартных гульняў і прыгнятальнай дабрадзейнасцю маці — фарміруе яго ўяўленні пра адносіны і жыццё. Вяртаючыся да ўспамінаў пра юнацтва, ён змагаецца з пачуццямі непаўнавартаснасці і тугі, ствараючы аснову для глыбокага даследавання ідэнтычнасці ў грамадстве, якому, здаецца, абыякавыя яго пакуты. Разважанні Чулкатурына раскрываюць глыбіню яго меланхоліі і ўводзяць чытачоў у сузіральнае апавяданне пра тое, што значыць адчуваць сябе лішнім.
Заўвагі
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/The_Diary_of_a_Superfluous_Man
