„Dziennik niepotrzebnego człowieka i inne opowiadania” Iwana Siergiejewicza Turgieniewa to zbiór opowiadań napisanych w połowie XIX wieku. Koncentrując się na tematach egzystencjalnego znużenia i krytyki społecznej, tytułowe opowiadanie przedstawia Tczulkatúrina, człowieka zmagającego się z własną zbędnością i wyobcowaniem w rosyjskim społeczeństwie. Zbiór ten zagłębia się w emocjonalne i psychologiczne pejzaże bohaterów, skłaniając do refleksji nad głębią ludzkiego doświadczenia oraz złożonością miłości i życia. Na początku tytułowego opowiadania poznajemy Tczulkatúrina, który rozpoczyna prowadzenie dziennika w oczekiwaniu na rychłą śmierć. Rozmyśla o swojej przeszłości i poczuciu bezużyteczności, które naznaczyło jego istnienie. Wychowanie w dysfunkcyjnej rodzinie — naznaczone uzależnieniem ojca od hazardu i opresyjną cnotliwością matki — kształtuje jego postrzeganie relacji i życia. Powracając wspomnieniami do młodości, zmaga się z poczuciem nieadekwatności i tęsknotą, przygotowując grunt pod wnikliwą analizę tożsamości w społeczeństwie, które zdaje się obojętne na jego zmagania. Rozmyślania Tczulkatúrina ukazują głębię jego melancholii, prowadząc czytelników ku refleksyjnej opowieści o tym, co znaczy czuć się zbędnym.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Diary_of_a_Superfluous_Man