«Juvenilia؛ نثر سبک» اثر میگل کانه، مجموعهای از تأملات و جستارهای خودزندگینامهای است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این اثر خاطرات کودکی و تجربههای نویسنده را بهعنوان دانشآموزی در یک مدرسهٔ شبانهروزی ثبت میکند و به شادیها و دشواریهای دوران جوانی میپردازد. کانه، چهرهای برجسته در ادبیات و سیاست آرژانتین، از خاطرات خود برای کاوش در موضوعات گستردهتری چون آموزش، رفاقت و نوستالژی بهره میگیرد. کانه در آغاز «Juvenilia» با بازگویی خاطرات تأثیرگذار نخستین روزهای حضورش در Colegio Nacional، نهادی که بهتازگی از بقایای یک صومعهٔ پیشین شکل گرفته بود، زمینه را فراهم میکند. او احساسات خود از اندوه و انزوا را که با مرگ پدرش تشدید شده بود، در کنار تجربههایش از سازگار شدن با محیطی سختگیرانه، از جمله سردی راهروهای صومعه و خشونت مقررات مدرسه، بهروشنی توصیف میکند. او هنگام یافتن جای خود در محیط جدید، در ادبیات آرامش مییابد و اشتیاقی برای خواندن رمانها در او شعلهور میشود؛ اشتیاقی که او را به جهانی از ماجراجویی و هیجان میکشاند، جهانی که در تضادی آشکار با یکنواختی زندگی مدرسهای اوست.