‘Juvenilia; Prosa ligera’ van Miguel Cané is een verzameling autobiografische reflecties en essays die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk vertelt over de kinderjaren van de auteur en zijn ervaringen als leerling op een internaat, en beschrijft de vreugden en moeilijkheden van jeugd. Cané, een prominente figuur in de Argentijnse literatuur en politiek, gebruikt zijn eigen herinneringen om bredere thema’s te verkennen, zoals onderwijs, vriendschap en nostalgie. In het begin van ‘Juvenilia’ vertelt Cané over zijn eerste dagen op het Colegio Nacional – een instelling die recent is ontstaan uit de restanten van een voormalig klooster. Hij beschrijft levendig zijn gevoelens van verdriet en isolatie, die werden versterkt door het verlies van zijn vader, evenals zijn ervaringen met het strenge schoolregime. Terwijl hij zich aan zijn nieuwe omgeving aanpast, vindt hij troost in de literatuur; lezen van romans wekt bij hem een passie voor avontuur en spanning op, waardoor zijn schoolleven in scherp contrast komt te staan met deze wereld.