Miguel Cané’nin “Juvenilia; Prosa Ligera” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış otobiyografik düşünceler ve denemelerden oluşmaktadır. Eser, yazarın çocukluk anılarını ve bir yatılı okulda öğrenci olarak yaşadığı deneyimleri konu almakta; gençliğin neşe ve zorluklarını yansıtmaktadır. Arjantin edebiyatı ve siyasetinde önemli bir figür olan Cané, kendi anılarını kullanarak eğitim, arkadaşlık ve nostalji gibi daha geniş temaları incelemektedir. “Juvenilia”nın başında Cané, yakın zamanda eski bir manastırın kalıntılarından kurulan Colegio Nacional’daki ilk günlerinin duygusal anılarını anlatarak okuyucuya o ortamı tanıtmaktadır. Babasının ölümüyle daha da derinleşen üzüntü ve yalnızlık hislerini, manastırın soğukluğu ve okulun katı disiplini gibi koşulları da içeren bu ortama uyum sağlama sürecini canlı bir şekilde betimlemektedir. Yeni çevresinde yolunu bulurken, edebiyatta teselli bulan Cané, roman okuma tutkusunu keşfeder ve bu tutku onu macera ve heyecan dolu bir dünyaya sürükler; bu da okul hayatının monotonluğuyla keskin bir tezat oluşturur.