«Dictionnaire du bon langage» اثر ن.-ژ. کارپانتیه، کتابی مرجع است که بر ظرافتها و کاربرد درست زبان فرانسوی تمرکز دارد و در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر راهنمایی برای پرداختن به دشواریهای رایج زبانی، تلفظهای نادرست و تعبیرهای نامناسب، بهویژه برای گویشوران والونی و فلاندر و نیز کسانی است که میخواهند زبان فرانسوی خود را بهبود بخشند. نویسنده بر این ضرورت تأکید میکند که زبانآموزان نهتنها قواعد زبان درست را بیاموزند، بلکه عادتهای نادرستی را نیز که از گویشهای منطقهای و کاربرد نادرست زبان به دست آوردهاند، کنار بگذارند. کارپانتیه در آغاز متن هدف «Dictionnaire» را معرفی میکند و بر اهمیت پرداختن به خطاهای تلفظ و بیان که معمولاً در میان جمعیتهای مختلف فرانسویزبان یافت میشود، تأکید میگذارد. او بر کاستیهای آموزشی در تدریس زبان فرانسوی معیار تأکید میکند و میکوشد منبعی جامع فراهم آورد که هم جنبههای منفی زبان (خطاها) و هم جنبههای مثبت آن (کاربرد درست) را پوشش دهد. بخش آغازین، ساختار فرهنگنامه و رویکرد دوگانه آن را تشریح میکند: شناسایی خطاهای رایج زبانی و در عین حال ارائه راهحلهایی برای ارتباط مؤثر.