„Dictionnaire du bon langage” autorstwa N.-J. Carpentiera to opracowanie poświęcone niuansom i poprawnemu użyciu języka francuskiego, napisane w połowie XIX wieku. Dzieło to służy jako przewodnik po typowych trudnościach językowych, błędach wymowy i niewłaściwych wyrażeniach, szczególnie dla mieszkańców Walonii i Flandrii, a także dla osób pragnących udoskonalić swój francuski. Autor podkreśla, że uczący się powinni nie tylko poznać zasady poprawnego języka, lecz także oduczyć się złych nawyków nabytych pod wpływem dialektów regionalnych i niepoprawnego użycia języka. Na początku tekstu Carpentier przedstawia cel „Dictionnaire”, zwracając uwagę na znaczenie korygowania błędów w wymowie i formułowaniu wypowiedzi, powszechnie spotykanych wśród różnych społeczności francuskojęzycznych. Podkreśla braki edukacyjne w nauczaniu standardowego języka francuskiego i zamierza stworzyć wyczerpujące źródło, które uwzględnia zarówno negatywne aspekty języka (błędy), jak i pozytywne (poprawne użycie). Początkowa część przedstawia strukturę słownika oraz jego dwojakie podejście: wskazywanie typowych błędów językowych i proponowanie rozwiązań umożliwiających skuteczną komunikację.