«در دربار امیر: یک روایت» نوشتهٔ جان آلفرد گری، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این روایت تجربهها و مشاهدات شخصی نویسنده را در سفر به کابل برای خدمت نزد امیر افغانستان، در دورهای از تحولات چشمگیر منطقه، شرح میدهد. این کتاب احتمالاً به پویاییهای جامعهٔ افغانستان، تعاملات نویسنده با شخصیتهای مهم و تفاوتهای میان فرهنگهای اروپایی و افغانستانی میپردازد. آغاز روایت، خواننده را با سفر گری از پیشاور به کابل آشنا میکند؛ سفری که او در آن همراه با مهندسانی همکار، برای خدمت نزد امیر، رهسپار کابل است. او به شهرت خطرناک افغانستان اشاره میکند و بر مخاطرات مرتبط با قبایل محلی، بهویژه پشتونها، تأکید دارد. گری آمادگیهای خود، از جمله بر سر گذاشتن عمامهٔ افغانی، و دشواریهایی را که در مسیر عبور از گذرگاه خوشمنظره اما خطرناک خیبر با آنها روبهرو میشود، توصیف میکند. فصلهای آغازین هم زمینهٔ تاریخی افغانستان در آن دوره و بیموهراس نویسنده را تبیین میکنند و هم تصویری زنده از چشمانداز و ساکنان آن به دست میدهند و زمینه را برای کاوش بیشتر در زندگی دربار امیر فراهم میسازند.