Ultimatum
Пра гэту кнігу
«Ультыматум» Алвару дэ Кампуша — правакацыйны тэкст, падобны да маніфеста, напісаны ў пачатку XX стагоддзя, а менавіта ў 1917 годзе. Гэта крытычны і сатырычны твор, у якім выяўляецца пагарда да сучаснага еўрапейскага грамадства, яго палітыкаў і дзеячаў культуры. У ім закранаюцца тэмы расчаравання, застою творчасці і тугі па новым, інавацыйным сусветным парадку. У «Ультыматуме» Алвару дэ Кампуш, гетэронім партугальскага паэта Фернанду Пэсоа, абрыньваецца з лютай тырадай на мноства вядомых дзеячаў, абвінавачваючы іх у спрыянні маральнаму і інтэлектуальнаму заняпаду Еўропы. Тэкст напісаны ў палкім і энергічным тоне: у ім абвяшчаецца «fallência geral», або ўсеагульны крах цывілізацыі, і выказваецца думка, што беды грамадства вынікаюць з глыбокага разрыву паміж чалавечай адчувальнасцю і стымуламі сучаснага жыцця. Кампуш заклікае да «штучнай адаптацыі», каб адрадзіць творчасць, і прапануе радыкальныя змены ў палітычных, мастацкіх і філасофскіх парадыгмах. Урэшце ён уяўляе будучыню, якой будуць кіраваць «звышлюдзі», што ўвасабляюць паўнату, складанасць і гармонію, і заклікае пераасэнсаваць грамадскія каштоўнасці і структуры ў разгар хаосу Першай сусветнай вайны.
