Ultimatum
دربارهٔ این کتاب
«اولتیماتوم» اثر آلوارو د کامپوس متنی تحریک‌آمیز و شبیه به بیانیه است که در اوایل قرن بیستم، به‌طور مشخص در سال ۱۹۱۷، نوشته شده است. این کتاب اثری انتقادی و طنزآمیز است که بیزاری از جامعه معاصر اروپا، سیاستمداران آن و چهره‌های فرهنگی‌اش را بیان می‌کند. اثر به مضامینی چون سرخوردگی، رکود خلاقیت و اشتیاق به نظمی نوین و نوآورانه در جهان می‌پردازد. آلوارو د کامپوس، هترونیمِ شاعر پرتغالی، فرناندو پسوا، در «اولتیماتوم» حمله‌ای تند و آتشین علیه شمار زیادی از چهره‌های برجسته آغاز می‌کند و آنان را متهم می‌سازد که در زوال اخلاقی و فکری اروپا سهم دارند. متن با لحنی پرشور و پرانرژی، «fallência geral» یا شکست عمومی تمدن را اعلام می‌کند و بر آن است که نابسامانی‌های جامعه از گسستی عمیق میان حساسیت انسانی و محرک‌های زندگی مدرن سرچشمه می‌گیرد. کامپوس برای احیای خلاقیت خواستار «انطباق مصنوعی» می‌شود و تغییراتی رادیکال در پارادایم‌های سیاسی، هنری و فلسفی پیشنهاد می‌کند. در نهایت، او آینده‌ای را تصور می‌کند که «ابرانسان‌ها» رهبری‌اش می‌کنند؛ ابرhumanهایی که کمال، پیچیدگی و هماهنگی را در خود مجسم می‌سازند و در میان آشوب جنگ جهانی اول، خواهان بازآفرینی ارزش‌ها و ساختارهای اجتماعی‌اند.
