„Agua de Nieve” Conchy Espiny to powieść napisana na początku XX wieku. Historia przedstawia czytelnikom Reginę de Alcántara, młodą kobietę wyruszającą w podróż pełną samopoznania i emocjonalnej głębi, która stawia czoła relacjom z rodziną, szczególnie z chorym bratem Danielem, oraz ze swoją powierniczką Eugenią Barquín. Powieść podejmuje tematykę straty, tożsamości i dążenia do szczęścia na tle bogatych opisów krajobrazów i osobistych zmagań. Na początku powieści Regina przybywa do lazaretu San Simón po podróży zza oceanu, przepełniona mieszaniną podekscytowania i melancholii. Schodząc na ląd, ujawnia złożony stan emocjonalny — wyraża radość przeplataną smutkiem, gdy rozmyśla o swojej więzi z ojczyzną i niedawnej śmierci brata. Narracja rozwija się poprzez interakcje Reginy z innymi podróżnymi, czułą, lecz napiętą relację z bratem oraz jej początkowy opór wobec wymagań dorosłości. Początkowe rozdziały przygotowują grunt pod wewnętrzne konflikty i aspiracje Reginy, która stara się pogodzić przeszłość z nadziejami na przyszłość.