کتاب «کودکان با بهرهٔ هوشی بالاتر از ۱۸۰ در مقیاس استنفورد–بینه: خاستگاه و رشد» اثر لتا اس. هالینگورث، پژوهشی علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر بر ویژگیها، رشد و نیازهای آموزشی کودکانی تمرکز دارد که در مقیاس هوش استنفورد–بینه بیش از ۱۸۰ امتیاز کسب میکنند؛ این عنوانی نادر برای افرادی با تواناییهای استثنایی ذهنی است. متن با بهرهگیری از ترکیبی از مطالعات موردی و چارچوبهای نظری، میکوشد به شناخت کودکان بااستعداد و پیامدهای تواناییهای برجستهٔ آنان برای آموزش و اجتماعیشدنشان کمک کند. هالینگورث در آغاز دستنوشته، مشاهدات گسترده و پژوهشهایی را که طی بیستوسه سال انجام داده است با جزئیات شرح میدهد؛ این کار با نخستین مواجههٔ او با کودکی آغاز شد که بهرهٔ هوشی بالاتر از ۱۸۰ داشت. او صادقانه از چالشها و ملاحظات اخلاقی مطالعهٔ کودکان بااستعداد سخن میگوید و بر اهمیت حفظ حریم خصوصی آنان و ضرورت برخوردی حساس در گزارش مواردشان تأکید میکند. این مقدمه تعهد او را به بررسی جامع کودکان استثنایی نشان میدهد و زمینه را برای فصلهای بعدی فراهم میسازد؛ فصلهایی که هم برای آگاهیبخشی به سیاستگذاری آموزشی و هم برای تقویت درک بهتر جامعه از افرادی با چنین استعدادهای extraordinary ذهنی طراحی شدهاند.