Emanuele Celesia’nın «Linguaggio e proverbi marinareschi» adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış dilbilimsel bir çalışmadır. Eser, özellikle İtalyan denizciler arasında denizcilik kültürüne özgü dil ve atasözlerini incelemeyi amaçlar. Celesia, denizcilik dilinin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda denizde yol alanların kimliğini ve deneyimlerini cisimleştiren önemli bir kültürel unsur olduğunu merkeze alıyor görünür. Kitabın açılışı, denizcilik kültürü ve dilinin derinlemesine incelenmesine zemin hazırlar. Çalışkan denizcileriyle tanınan sahil kasabası Camogli’yi tanıtır ve önemli deniz olaylarını düşünür; özellikle Nisan 1855’te fırtına sırasında alev alan İngiliz gemisi «Cresus» ile ilgili canlı bir olayı öne çıkarır. Anlatı, denizcilerin karakterlerini ve kahramanlıklarını ortaya koyar; özellikle deneyimli bir seyirci olan Emilio Schiaffino’ya odaklanır; o, denizcilerin eğitimi ve dilinde iyileştirme ihtiyacını derinlemesine düşünür. Metin, denizcilerin mücadelelerini, dillerinin onurunu ve zenginliğini korumaya duyulan tutkulu bağlılıkla yan yana koyar ve izleyen diyaloglarda dilsel inceliklerin ve kültürel kimliğin zengin bir incelemesini vaat eder.