Rubén Darío’nun «Todo al Vuelo» adlı eseri, muhtemelen 20. yüzyılın başına ait, nesir ile şiirsel düşünce unsurlarını harmanlayan edebi bir yapıttır. Yazı çeşitli karakterlerin özünü yakalar; özellikle Paris’in canlı ortamını ve sokaklarını dolduran çeşitli kişilikleri inceler, kültürel nüanslara duyulan takdiri ve toplumsal normlara yönelik bir eleştiriyi yansıtır. «Todo al Vuelo»nun açılışı, yazarın keskin gözlem yeteneğini ortaya koyan bir dizi skeç sunar; Paris’teki insanların canlı etkileşimlerini ve ayırt edici özelliklerini betimler. Renkli göçmenlerden oluşan bir kalabalığın arasında, Panama şapkası takmış gururlu ve iyi giyimli bir Siyah adama dikkat çeker ve kentteki kültürlerin zengin dokusunu yansıtır. Anlatı çeşitli karşılaşmalardan ve bu ‘exóticos’ hakkındaki gözlemlerden akar; kimlik ve toplumsal statü temalarıyla bağ kurar ve Paris’in, dinamik ve çeşitli sakinleri aracılığıyla başlı başına bir karaktere dönüştüğünü düşündürür.