„Podróż poślubna” Emilii Pardo Bazán to powieść napisana najprawdopodobniej pod koniec XIX wieku. Fabuła koncentruje się na Łucji, młodej pannie młodej, która po ślubie naznaczonym rozmaitymi uwarunkowaniami społecznymi i więzami rodzinnymi wyrusza w podróż z mężem, Aureliem Mirandą. Narracja porusza tematy klas społecznych, relacji oraz oczekiwań związanych z małżeństwem, zwłaszcza wobec młodych kobiet w tamtej epoce. Początek opowieści barwnie przedstawia dzień ślubu Łucji, ukazując odmienne pochodzenie społeczne panny młodej i pana młodego, a także pełne emocji pożegnania z rodziną. Widzimy Łucję, uosobienie krzepkiej młodości i wdzięku, odczuwającą ciężar swojej nowej pozycji, a zarazem wyrażającą niewinność i obawę przed wejściem w życie małżeńskie. Odjazd z dworca kolejowego ukazuje przejmującą chwilę przemiany: łzy Łucji kontrastują z jej podekscytowaniem nadchodzącymi przygodami. Gdy małżonkowie wyruszają do Francji, narracja sygnalizuje złożoność ich relacji i czekające ich wyzwania, budując napięcie wokół drogi Łucji, która stawia czoła nowemu życiu.
Tłumaczenie: Podróż poślubna