„Eszeje i mądrość starożytnych” Francisza Bacona to filozoficzny traktat napisany na początku XVII stulecia. To zbiór znanych esejów Bacona, które dotyczą tematów moralnych i obywatelskich, a także zawierają jego refleksje nad naturą człowieka i wiedzą, a także interpretacje mądrości klasycznej. Esseje Bacona charakteryzują się zwięzłym i aforyzmicznym stylem; oferują spojrzenia oparte na empirycznych obserwacjach i praktycznym doświadczeniu. Wstęp do tego tomu przedstawia historyczny kontekst powstania esejów Bacona i podkreśla ich znaczenie w rozwoju zachodniej myśli. Opisuje również ewolucję tych tekstów od pierwszego wydania w 1597 roku aż po kolejne edycje, które rozszerzyły ich zakres i głębino. Przedmowa pokazuje intencję Bacona, aby reflektować nad ludzkim doświadczeniem i moralnością; część poświęcona „mądrości starożytnych” zajmuje się mitologicznymi motywami i bajkami, interpretując je jako cenną naukę o zachowaniu ludzi i społecznych normach. W sumie wstęp przygotowuje czytelnika do zapoznania się z zbiorem esejów, który ma na celu połączyć obywatelską mądrość z praktyczną moralnością, zachęcając go do refleksji nad własnym życiem na podstawie spojrzeń Bacona.