«خودکشی: تاریخ، ادبیات، فقه، علل و پیشگیری از آن» اثر دبلیو. وین وستکات، رسالهای جامع در علوم اجتماعی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به ماهیت چندوجهی خودکشی میپردازد و جنبههای تاریخی، ادبی، حقوقی و روانشناختی آن، و نیز اقدامات بالقوه برای پیشگیری از آن را بررسی میکند. نویسنده میکوشد به افزایش میزان خودکشی در جامعه بپردازد و خواستار بررسی جدی این مسئله میشود؛ مسئلهای که اهمیت آن را بهعنوان مشکلی اجتماعی، درهمتنیده با قانونگذاری و بهداشت عمومی، برجسته میکند. وستکات در آغاز کتاب، درباره رواج تاریخی خودکشی تأمل میکند و توجه را به علل آن، مانند بدبختی و بیماری روانی، جلب میسازد. او شیوههای باستانی را ــ که در آنها برخی خودکشیها اعمالی شرافتمندانه تلقی میشدند ــ با دیدگاههای معاصر مقایسه میکند؛ دیدگاههایی که عمدتاً آن را محکوم میکنند. پیشگفتار آغازین انگیزههای نویسنده را برای بحث مفصل درباره این موضوع شرح میدهد و به کمبود ادبیات جامع انگلیسیزبان اشاره میکند. وستکات زمینه را برای بررسی گسترده تأثیرات اجتماعی و فلسفی بر خودکشی فراهم میسازد. این بخش مقدماتی بهخوبی همچون بنیانی برای درک فصلهای بعدی عمل میکند؛ فصلهایی که قرار است معضلات اخلاقی پیرامون این مسئله پیچیده را، در کنار دادههای آماری نشاندهنده افزایش نگرانکننده آن در جامعه مدرن، موشکافی کنند.