Książka W. Wynn Westcotta „Samobójstwo: jego historia, literatura, prawo, przyczyny i zapobieganie” jest kompleksowym dziełem z dziedziny nauk społecznych napisanym na końcu XIX wieku. Praca ta dogłębnie analizuje wieloaspektową naturę samobójstwa, eksplorując jego historyczne, literackie, prawne i psychologiczne aspekty, a także potencjalne metody zapobiegania temu zjawisku. Autor stara się skierować uwagę na rosnącą częstotliwość samobójstw w społeczności i apeluje do seriojszego rozpatrzenia tego problemu, podkreślając jego znaczenie jako sprawy społecznej powiązanej z prawem i zdrowiem publicznym. Na początku książki Westcott opisuje historię występowania samobójstwa, zwracając uwagę na jego przyczyny, takie jak cierpienie i choroby psychiczne. Porównuje starożytne praktyki, w których niektóre formy samobójstwa uznawano za godne pochwalenia, z dzisiejszymi poglądami, które przeważnie je potępiają. W przedmówie autor wyjaśnia motywację do dogłębnego rozpatrzenia tego tematu, wskazując na brak kompleksowej literatury na ten temat w języku angielskim. Westcott przygotowuje grunt dla dalszych analiz wpływów społecznych i filozoficznych na samobójstwo. Ten wstępny rozdział stanowi skuteczne podstawienie do zrozumienia kolejnych części książki, które zajmują się etycznymi dilematami związanymi z tym złożonym problemem, a także statystycznymi danymi ilustrującymi jego zaniepokojający wzrost w świecie współczesnym.