‘De ontwikkeling van de moraal’ van Ellen Key is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek onderzoekt de evolutie van de moraal vanuit een historisch en antropologisch perspectief, en behandelt de morale ontwikkeling van primitieve samenlevingen naar meer geavanceerde ethische systemen. Ellen Key richt zich vooral op concepten als egoïsme en altruïsme als fundamentele krachten die de morale ontwikkeling beïnvloeden in verschillende fasen van de menselijke samenleving. In het openingskapitel worden de gedragingen van voorhistorische mensen vergeleken met die van moderne ‘wilden’, waarna wordt benadrukt dat zowel zelfbehouds- als familiebeschermingsinstincten zich uit in complexe morale handelingen. Het boek bespreekt ook de biologische grondlagen van het geheugen en leren in verband met de morale ontwikkeling, en stelt dat morele concepten voortkomen uit de interactie tussen individuele en sociale behoeften. Ellen Key betoont dat de moraal zich in verschillende fases ontwikkelt, waardoor ze drie verschillende vormen van moraal onderscheidt: dierlijke, wilde en barbaarse moraal. Ze illustreert hoe deze fasen reflecteren op de veranderende attitudes ten aanzien van het leven, eigendommen en interpersoonlijke relaties.