Nilo María Fabra’nın “Cuentos ilustrados” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış resimli öykülerden oluşan bir derlemedir. Öyküler, kurmaca anlatılar aracılığıyla İspanyol kültürü, tarihi ve muhtemelen toplumsal eleştiri unsurlarını iç içe geçirerek çeşitli temaları işler. Kitapta, İspanyol geleneğinde önemli bir yere sahip olan ve ilahî meselelerle dünyevî konular arasında hareket ederek İspanyol halkının karşı karşıya kaldığı sorunları ele alan Santiago el Mayor gibi karakterler yer alır. Derlemenin giriş bölümü, İspanya’nın daha iyi bir geleceğe kavuşması için Tanrı nezdinde aracılık etmek üzere ilahî bir görev alan Santiago el Mayor’ı tanıtır. Tanrı ve Meryem Ana ile yaptığı göksel bir toplantı sırasında Santiago, İspanya halkının yaşadığı sıkıntılar karşısında “sağduyu”ya kavuşmasını diler. Bunun üzerine kendisine, yeryüzüne dönerken mucizeler gerçekleştirme gücü verilir; burada İspanya’daki gündelik hayatın gerçekliğiyle, absürt bürokratik uygulamalar ve insan ahmaklığıyla karşılaşır. Santiago, insanlara yardım etmeye çalışırken onların değişime ve anlayışa karşı doğuştan gelen dirençleriyle de mücadele ettiğinden, anlatı hem mizahi hem de eleştirel bir ton taşır.