„Cuentos ilustrados” autorstwa Nilo Maríi Fabry to zbiór ilustrowanych opowiadań napisanych pod koniec XIX wieku. Opowiadania poruszają różnorodne tematy, prawdopodobnie splatając elementy hiszpańskiej kultury i historii, a być może także komentarz społeczny, w ramach fikcyjnych narracji. W książce występują postacie takie jak Santiago el Mayor, wybitna postać hiszpańskiej tradycji, który obcuje zarówno ze sprawami boskimi, jak i ziemskimi, podejmując kwestie, z którymi boryka się naród hiszpański. Początkowa część zbioru przedstawia Santiago el Mayor, który otrzymuje boską misję wstawienia się u Boga na rzecz poprawy losu Hiszpanii. Podczas niebiańskiego spotkania z Bogiem i Najświętszą Maryją Panną Santiago wyraża pragnienie, aby lud Hiszpanii zyskał „zdrowy rozsądek” pośród swoich bolączek. Otrzymuje wówczas moc czynienia cudów i wraca na Ziemię, gdzie styka się z realiami codziennego życia w Hiszpanii, w tym z absurdalnymi praktykami biurokratycznymi i ludzką głupotą. Narracja utrzymana jest w tonie zarówno humorystycznym, jak i krytycznym, gdy Santiago stawia czoła wyzwaniom związanym z niesieniem pomocy ludziom, zmagając się zarazem z ich wrodzonym oporem wobec zmian i zrozumienia.