Norman Douglas'ın "Old Calabria" adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış, güney İtalya'daki Calabria bölgesinin kültürel ve tarihsel manzaralarını keşfeden bir seyahatnamedir. Anlatı, yazarın antik kalıntılar, folklor ve geçmiş uygarlıkların izleriyle yoğrulmuş kasabalarda dolaşırken kişisel düşünceyi tarihsel anekdotlarla harmanlayan zengin bir gözlem dokusu sunar. Kitap, Douglas'ın yöreye ve onun kendine özgü karakterine duyduğu düşkünlüğü ortaya koyarak Sarazenler ve Normanlar gibi çeşitli kültürlerden gelen karmaşık etki dokusunu gözler önüne serer. "Old Calabria"nın başında Douglas, Lucera kasabasını betimler ve onun çekicilik ile bakımsızlık karışımına dikkat çeker. Kasabanın kendine özgü karakterini aktarır; mimarisini, kamusal mekânlarını ve yerli halkın tavırlarını ayrıntılandırır. Keşfi sırasında şatonun bekçisini tanıtır; bekçi, bölgeye özgü efsane ile gerçeğin iç içe geçişini yansıtan renkli fakat kuşkulu tarihsel anlatılar paylaşır. Douglas manzaraları ve II. Friedrich gibi figürlerin tarihsel önemine dair düşünceleri gözlemlerken, hem güzellik hem de çalkantılı bir geçmiş bakımından zengin bir ülkenin ayrıntılı bir portresini çizer ve anlatı ilerledikçe Calabria'nın cazibesine dair daha derin kavrayışlara zemin hazırlar.