„Metoda obiektywna“ Ramona Turró to filozoficzny traktat napisany na początku XX wieku. Książka zajmuje się związkami pomiędzy psychologicznymi fenomenami a ich fizjologicznymi podstawami, podkreślając konieczność zrozumienia wzajemnego oddziaływania tych dziedzin za pomocą obiektywnych metod. Turró krytykuje wyłącznie introspektywne podejście do psychologii i przekonuje o potrzebie bardziej integracyjnego spojrzenia, uwzględniającego rolę empirycznych dowodów w zrozumieniu procesów umysłu. W rozpoczęciu książki przedstawione są argumenty na korzyść i wad introspektywnej psychologii; Turró krytykuje powszechnie stosowane praktyki psychologów, którzy opierają się wyłącznie na obserwacjach funkcjonowania umysłu, bez uwzględnienia podlegających im fizjologicznych warunków. Wykorzystuje różne filozoficzne i naukowe punkty widzenia, odnosząc się do myśli takich autorów jak W. James i H. Ebbinghaus, by pokazać konieczność ustalenia związków przyczynowo-skutkowych pomiędzy stanami psychologicznymi a fizjologicznymi. Dzięki temu badaniu przygotowuje grunt pod bardziej kompleksowe zrozumienie procesów umysłu, które definiują ludzkie doświadczenie.