Ricordi di gioventù : Cose vedute o sapute - 1847-1860
Bu kitap hakkında
Visconti Venosta’nın kaleme aldığı “Ricordi di gioventù : Cose vedute o sapute - 1847-1860”, 20. yüzyılın başlarında yazılmış tarihî bir anı kitabıdır. Yazarın Lombardiya ve Valtellina’daki gençliğini ve siyasal uyanışını, İtalyan Risorgimento’sunu çevreleyen çalkantılı yıllar boyunca anlatır; aile portrelerini, sivil hayata ve milliyetçi hareketliliğe dair görgü tanığı izlenimleriyle harmanlar. Samimi ev içi sahneler, tanınmış kişilerin tasvirleri ve bir kuşağın sessiz alışkanlıklardan açık direnişe nasıl geçtiğini yakından gösteren bir anlatım bekleyin. Odak, resmî tarihten ziyade, eğitimli bir Milanolunun süzgecinden geçen yaşanmış deneyimdedir. Anıların başlangıcı, anlatıyı yazarın yeğenlerine yazdığı bir mektup çerçevesine oturtur; yazar burada, çocukluğundan İtalya’nın birleşmesine doğru uzanan çalkantılara kadar gördüklerini ve duyduklarını kaydetme amacını açıklar. Sevgi dolu bir aileyi anlatır; bilgili ve adil babasının, nüktedan ve şefkatli annesinin portresini çizer, ardından Grisonlar’ın yönetimiyle bağlantılı bir büyük dedeye ve 18. yüzyılın sonlarında Valtellina siyasetinde etkin olmuş bir dedeye döner. 1848 öncesi Milano geleneklerini sonraki değişimlerle karşılaştırır, kolera korkusunu ve imparatorluk alayını hatırlar, Boselli Enstitüsü’ndeki ilk okul yıllarını (yaratıcı öğretmen Pozzi, katı disiplin ve sınıf arkadaşları), babasının evde verdiği dersleri ve Valtellina’daki yazları anlatır. Babasının akademik çalışmalarını, Cesare Correnti ve diğer vatanseverlerle ilişkilerini, babasının görme yetisine zarar veren bir fayton kazasını ve ardından babasının 1846’daki ani ölümünden önce gerçekleşen fırtınalı bir gezintiyi aktarır. Anlatı daha sonra 1847’ye geçer: evde eğitim, Correnti’nin hocalığı, ateşli okumalar (başta Berchet olmak üzere, Mazzini’nin fikirlerinin de dolaşımda olduğu bir ortam), Confalonieri’nin cenazesiyle simgelenen yükselen yurttaşlık ruhu, kadınların öncülük ettiği geniş çaplı bir yardım kampanyası ve IX. Pius’a duyulan coşku. Anlatı, Başpiskopos Romilli’nin gergin karşılanması, kitlesel aydınlatmalar, polisle çatışmalar ve Milano’daki ilk kayıplarla doruğa ulaşır; aynı dönemde Valtellina’da taşra propagandası — ilahiler ve duvarlardaki sloganlar — sürerken, aralarında Viyana’da eğitim görmüş Giacomo Merizzi’nin de bulunduğu yerel yoldaşlar, hareketlilik yayıldıkça sahneye çıkar.
