„Duch Charlotte Cray i inne opowiadania” autorstwa Florence Marryat to zbiór krótkich opowiadań napisanych w końcu XIX wieku. Te historie przechylają się w stronę nadprzyrodznych zjawisk oraz rodzinnych melodramatów; dotyczą zazdrości, winy oraz tego, jak uczucia krzywdzonej osoby mogą przetrwać po śmierci. Wśród pierwszych wybitnych utworów znajduje się opowieść o zadowolonym ze swojego życia wydawcy, którym nawiedza duch byłej miłości, którą okrutnie traktował, oraz o londyńskim lekarzu, dla którego rezydencja na wsi przerasta w scenę niepokojnych powtarzeń i rodzinnej tragedii. Pierwszy tekst z tego zbioru opowiada historię pana Sigismunda Braggetta – nowożeńskiego wydawcy, który kiedyś otwierał drogę karierze zaintrygowanej autorki o imieniu Charlotte Cray. Po śmierci Charlotte jej duch pojawia się w biurze pana Braggetta; to skłania go do porzucenia biznesu, gdyż wie, że Charlotte dotrzymała swojej obietnicy i „patrzy” na jego żonę. Następne opowiadanie rozpoczyna się od historii lekarza, który szuka spokoju w odosobnionym miejscowości Rushmere; on, jego żona Jane oraz służba słyszą ciche kroki, szlochy i fantomatyczny huk strzałów – to koszmar, który zmusza ich do ucieczki do gospody. Tam gospodarzka wyjaśnia im tajemnice przeszłości tego domu: jej mąż, Greenslade, astmatyk, zastrzelił swoją córkę Emily na schodach i powiesił się; nocne dźwięki to powtarzanie tej tragicznej sceny.