“English Literature” van William J. Long is een uitgebreide tekst die een historisch overzicht biedt van de Engelse literatuur, vanaf haar oorsprong in de Angelsaksische tijd tot het einde van het Victoriaanse tijdperk. Dit werk, geschreven aan het begin van de twintigste eeuw, heeft tot doel bij studenten het verlangen te wekken om grote literatuur te lezen, waarbij zowel persoonlijke als historische interpretaties van literaire werken worden benadrukt. Long probeert de ontwikkeling van de literatuur over te brengen en laat zien hoe deze de geest van elk tijdperk weerspiegelt, evenals de idealen die de Engelstalige wereld hebben gevormd. Aan het begin van de tekst maakt de lezer kennis met de overkoepelende doelstellingen van het boek, waaronder het bevorderen van liefde voor literatuur en het bieden van inzicht in haar betekenis. Long bespreekt het tweeledige karakter van literatuur, waarbij hij leesplezier in evenwicht brengt met analytisch begrip, en belicht de persoonlijke eigenschappen die door de hele literatuurgeschiedenis heen weerklank vinden. Hij benadrukt het belang van inzicht in de sociaalhistorische context achter literaire werken en bereidt de lezer zo voor op hoofdstukken die verschillende perioden en auteurs uitvoerig zullen behandelen, te beginnen met de diepgaande invloed van de Angelsaksische poëzie en haar belangrijkste figuren, zoals Beowulf en Cædmon.