„Literatura angielska” Williama J. Longa to obszerne dzieło stanowiące historyczny przegląd literatury angielskiej od jej początków w czasach anglosaskich aż po koniec epoki wiktoriańskiej. Książka, napisana na początku XX wieku, ma rozbudzić w uczniach pragnienie czytania wielkiej literatury, a zarazem podkreślać zarówno osobiste, jak i historyczne interpretacje dzieł literackich. Long stara się ukazać ewolucję literatury, przedstawiając, jak odzwierciedla ona ducha każdej epoki oraz ideały, które ukształtowały świat anglojęzyczny. Początek książki wprowadza czytelnika w jej nadrzędne cele, do których należą rozwijanie zamiłowania do literatury i ukazanie jej znaczenia. Long omawia dwoistą naturę literatury, łączącej przyjemność z analitycznym rozumieniem, oraz podkreśla cechy osobiste, które przewijają się przez dzieje literatury. Zwraca uwagę na znaczenie rozumienia społeczno-historycznego kontekstu dzieł literackich, przygotowując grunt pod rozdziały, w których szczegółowo omówione zostaną poszczególne epoki i autorzy, począwszy od głębokiego wpływu poezji anglosaskiej i jej najważniejszych przedstawicieli, takich jak Beowulf i Cædmon.