کتاب «تکامل احساس نسبت به طبیعت در قرون وسطی و عصر حاضر» نوشته آلفرد بیزه، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب به بررسی تحول رابطه بشر با طبیعت میپردازد و نحوه تغییر این احساس از دوران کهن تا قرون وسطی و سپس به عصر حاضر را بررسی میکند؛ همچنین بر روی دورههای مختلف و ابرازات ادبی این احساسات تمرکز دارد. در آغاز این کتاب، نیتها و زمینهی بحث بیزه تشریح شده است؛ او به اهمیت تاریخی طبیعت در زندگی انسان اشاره کرده و نحوه بازتاب مناظر طبیعی در آثار فرهنگی و پاسخهای عاطفی انسان را بررسی میکند. بیزه زمینهای را برای بررسی دقیق تعاملات مختلف تمدنها با طبیعت فراهم کرده و نقش کلیدی ادبیات را به عنوان پنجرهای برای درک احساسات یک جامعه نسبت به دنیای طبیعت، تأکید میکند. همچنین، تناقض بین دیدگاههای الهیاتی مسیحیت و دیدگاههای صمیمانهتر مبتنی بر سنتهای پیشامسیحی را نیز برجسته میکند و اشاره میکند که این موضوعات در سراسر این کتاب به طور عمیقتری مورد بررسی قرار خواهند گرفت.