Charles Eliot'in “Hinduizm ve Budizm, Tarihsel Bir Taslak, Cilt 2” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış tarihsel bir anlatıdır. Eser, Budizmin başlıca kollarını, özellikle Mahayana’yı ve onun temel özelliklerini, şahsiyetlerini ve öğretilerini ele alır. Eliot, Mahayana Budizmi ile tarihsel bağlamı arasındaki ilişkiyi, özellikle Hindistan ve ötesindeki gelişimini ve etkisini inceler. Bu cildin başlangıcı, Mahayana geleneğinin ayrıntılı bir incelemesine zemin hazırlar. Eliot, Mahayana’nın Budizm içindeki bir hareket olarak önemini ortaya koyarak söze başlar ve onu Hinayana mezhebiyle karşılaştırır. Mahayana’nın geniş kitlelere hitap eden yönünü vurgulayan Eliot, onu daha münzevi Hinayana’dan ayıran felsefi derinliğine, duygusal yankısına ve topluluk ruhuna dikkat çeker. Bölüm, Mahayana’nın ayırt edici özellikleri hakkında, Bodhisattvalara tapınması, fedakârlık ve inanç yoluyla kurtuluş anlayışı ve yeni kutsal metinler ile metafizik öğretiler geliştirmesi de dâhil olmak üzere, bu etkili Budist okulunun izlediği yolu ortaya koyan bilgiler sunar.