The Civilization of Illiteracy
دربارهٔ این کتاب
«تمدن بی‌سوادی» اثر میهای نادین، بررسی‌ای انتقادی دربارهٔ سواد و پیامدهای آن در جامعهٔ معاصر است که احتمالاً در اواخر قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب افول سواد سنتی را در بستر پیشرفت سریع فناوری و تغییرات فرهنگی بررسی می‌کند و تحلیل می‌کند که این دگرگونی‌ها چگونه بر رفتار انسان، ارتباطات و ساختار کلی جامعه تأثیر می‌گذارند. نادین استدلال می‌کند که ما در حال ورود به تمدنی جدید هستیم که «بی‌سوادی» ویژگی آن است؛ مفهومی که از درک متعارف سواد فراتر می‌رود و دربارهٔ مهارت‌ها، ارزش‌ها و هنجارهایی که زندگی روزمرهٔ ما را شکل می‌دهند، پرسش‌هایی مطرح می‌کند. آغاز متن با بحث دربارهٔ شتاب فزاینده و خیره‌کنندهٔ تولید اطلاعات در دوران مدرن، در کنار کاهش تأکید بر مهارت‌های سنتی سواد، زمینه را فراهم می‌کند. در این بخش، شخصیت‌هایی متضاد، مانند زیزی، آرایشگر معاصر، و چهره‌های تاریخی‌ای همچون ملانشتون معرفی می‌شوند تا تفاوت‌های دانش و میزان درگیری آنان با جهان‌های مربوط به خودشان را نشان دهند. نادین تأکید می‌کند که انسان‌های مدرن اغلب اطلاعات سطحی و کارآمدی را بر درک عمیق ترجیح می‌دهند؛ چنان‌که تعاملات سطحی زیزی، گرایش گسترده‌تر جامعه به مصرف‌گرایی را بازتاب می‌دهد. نویسنده در محیطی که به‌سرعت در حال تغییر است، آمیزه‌ای از نگرانی و کنجکاوی خود را نسبت به ماهیت در حال تحول ارتباطات و هویت شخصی بیان می‌کند و نشان می‌دهد که گذار به تمدن بی‌سوادی هم پدیده‌ای اجتناب‌ناپذیر و هم ضروری است.
یادداشت‌ها
حق‌نشر ۱۹۹۷
