"The Civilization of Illiteracy", Mihai Nadin tarafından yazılmış, okuryazarlığı ve bunun çağdaş toplumdaki sonuçlarını eleştirel biçimde inceleyen, muhtemelen 20. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir eserdir. Kitap, hızlı teknolojik ilerleme ve kültürel değişim bağlamında geleneksel okuryazarlığın gerilemesini ele alır; bu dönüşümlerin insan davranışını, iletişimi ve toplumun genel yapısını nasıl etkilediğini çözümler. Nadin, geleneksel okuryazarlık anlayışını aşan "okuryazar olmama" ile nitelenen yeni bir uygarlığa girdiğimiz savını ortaya koyar ve günlük yaşamımızı şekillendiren beceriler, değerler ve normlar hakkında sorular uyandırır. Metnin açılışı, modern çağda bilgi üretiminin ezici ivmesini ele alarak sahneyi kurar ve bunu geleneksel okuryazarlık becerilerine verilen önemin azalmasıyla yan yana getirir. Çağdaş bir kuaför olan Zizi ve Melanchton gibi tarihsel figürler başta olmak üzere karşıt karakterler sunarak, bunların kendi dünyalarıyla bilgi ve bağ kurma biçimlerindeki farkları gösterir. Nadin, modern bireylerin çoğu zaman yüzeysel bilgiyi ve verimliliği derinlemesine anlamaya tercih ettiğini vurgular; bunun kanıtı, tüketimciliğe yönelik daha geniş bir toplumsal eğilimi yansıtan Zizi'nin sığ etkileşimleridir. Yazar, hızla değişen bir ortamda iletişimin ve kişisel kimliğin evrilen doğasına dair kaygı ile merakın bir karışımını dile getirir ve okuryazar olmama uygarlığına geçişin hem vazgeçilmez hem de kaçınılmaz bir olgu olduğunu belirtir.
Telif hakkı 1997