„The Civilization of Illiteracy” Mihai Nadina to krytyczna analiza piśmienności i jej implikacji we współczesnym społeczeństwie, napisana prawdopodobnie pod koniec XX wieku. Książka bada schyłek tradycyjnej piśmienności w kontekście szybkiego postępu technologicznego i zmiany kulturowej, analizując, jak te przemiany wpływają na ludzkie zachowania, komunikację i ogólną strukturę społeczną. Nadin przedstawia tezę, że wkraczamy w nową cywilizację charakteryzującą się „analfabetyzmem”, który wykracza poza konwencjonalne rozumienie piśmienności, stawiając pytania o umiejętności, wartości i normy kształtujące nasze codzienne życie. Otwarcie tekstu przygotowuje grunt, omawiając przytłaczające przyspieszenie produkcji informacji w czasach współczesnych, zestawione ze słabnącym naciskiem na tradycyjne umiejętności piśmienne. Wprowadza kontrastujące postacie, takie jak Zizi, współczesna fryzjerka, oraz postacie historyczne, jak Melanchton, by ukazać różnice w wiedzy i zaangażowaniu w ich odpowiednie światy. Nadin podkreśla, jak współcześni ludzie często przedkładają powierzchowne informacje i efektywność nad dogłębne zrozumienie, o czym świadczą płytkie interakcje Zizi, odzwierciedlające szerszy społeczny trend ku konsumpcjonizmowi. Autor wyraża mieszaninę troski i ciekawości wobec ewoluującej natury komunikacji i tożsamości osobistej w szybko zmieniającym się środowisku, wskazując, że przejście do cywilizacji analfabetyzmu jest zjawiskiem zarówno nieodzownym, jak i nieuniknionym.
Prawa autorskie 1997