"諧鐸" van Qifeng Shen is een verzameling literaire stukken die waarschijnlijk aan het einde van de 19e eeuw zijn geschreven. Het werk omvat verschillende verhalen en lijkt thema's als liefde, moraliteit en de gevolgen van menselijk handelen te verkennen. Via dialogen tussen personages—zoals geleerden, etherische wezens en schepsels met antropomorfe eigenschappen—brengt het menselijke emoties en toestanden tot uitdrukking, waarbij het filosofische overpeinzingen vermengt met levendige verhalen. Aan het begin van de bundel wordt een personage genaamd 寧 geïntroduceerd, dat wordt voorgesteld als een ijverige geleerde, verdiept in boeken en filosofische bespiegelingen. Terwijl hij uitrust in een tuin, ontmoet hij een mystieke vossengeest die vermomd is als vrouw, wat leidt tot een intellectuele uitwisseling tussen hen. Deze uitwisseling mondt uit in een relatie die wordt gekenmerkt door verleiding, gevolgd door een achteruitgang van 宁s gezondheid, voornamelijk toegeschreven aan zijn groeiende verliefdheid en afnemende toewijding aan zijn studie. Dit gedeelte vestigt de dualiteit van aantrekkingskracht en afleiding en zet de toon voor de verhalen die volgen, waarin het bovennatuurlijke zich vermoedelijk vermengt met het alledaagse en diepere waarheden over de menselijke natuur aan het licht brengt.